بصير به كار مىرود ، رؤيت با چشم مقصود باشد . بصيرت نيز از برگرفته‌هاى ماده " بصر " است و به معناى حجّت ، زيركى ، عبرت و عقيده درست دينى به كار مىرود و رؤيت با چشم ، در اين معانى لحاظ نمىشود . ابن اثير مىگويد : در نام‌هاى خداوند و الا مرتبه ، " بصير " به معناى كسى است كه همه اشياى آشكار و نهان را بدون اندام مشاهده مىكند و " بصر " در حقّ او ، عبارت از ويژگىاى است كه با آن ، كمال اوصاف اشياى ديده شده ، آشكار مىشود . بصير ، در قرآن و حديث مضمون " خدا به آنچه مىكنيد ، بيناست " ، نوزده بار در قرآن كريم به كار رفته و مضمون " شنواى بينا " ، يازده بار و مضمون " آگاه بينا " پنج بار و مضمون " خداوند ، به بندگان ، بيناست " ، چهار بار . مضمون‌هاى " پروردگار تو بيناست " و " تو بر احوال مابينايى " و " پروردكارش بر احوال او بينا بود " و " او به هر چيزى بيناست " ، نيز هر كدام يك بار به كار رفته‌اند .